PAVLOV’S DOG – Pampered Menial (1975)

Pampered Menial

Zespół trochę zapomniany i niedoceniany. Zapewniam jednak, że niesłusznie! Ich pierwszy album Pampered Menial od początku urzeka pięknymi dźwiękami (flet, smyki) i wysokim wokalem Davida Surkampa (jak to w takich sytuacjach – można go uwielbiać lub nienawidzić). Chodzą pogłoski, że to jakiś krewny Geddy’ego Lee z Rush albo Cedrica Bixler-Zavali z The Mars Volta…

Pierwszy utwór to miłosne wyznanie skierowane do niejakiej Julii (I can’t live without your love) z ładną partią fletu. Drugi, trochę szybszy Late November niczym nie ustępuje początkowi płyty. Świetna gitara, mellotron, no i ten wokal. Jedynym minusem obu utworów to ich długość – ledwo ponad trzy minuty. Trochę dłuższy jest Song Dance ze znakomitym instrumentalnym wstępem. Na upartego rzeczywiście można przy nim potańcować. Usłyszymy tutaj całe instrumentarium zespołu łącznie z klawiszową solówką Davida Hamiltona pod koniec utworu. Fast Gun nie jest tak szybki, jak można przypuszczać. Nie jest również zbyt długi, ale urzeka ładną zagrywką skrzypiec. W Natchez Trace uwagę przykuwają jazzowe klawisze, smyczkowa solówka oraz stała obecność mellotronu „za plecami”. Taki progresywny rock and roll. Po nim pojawia się jeden z najpiękniejszych utworów na płycie – Theme from Subway Sue. Pod koniec panowie dają z siebie wszystko, szczególnie Surkamp, od którego wokalu po prostu nie można oderwać uszu. Spokojna partia skrzypiec i klawiszy otwiera siódmy na albumie Episode. Mamy tutaj do czynienia z typowym przytulańcem (ale za to jakim!). Instrumentalny Preludin to wstęp do ostatniego i najdłuższego (pięć i pół minuty) utworu – Of Once and Future Kings, który w pewnym momencie się rozkręca, ale niedługo znów wraca melancholia realizowana przez gitarę, klawisze i niezawodny wokal.

9 utworów, 34 minuty znakomitej muzyki. Warto poświęcić chwilę, usiąść ze słuchawkami na uszach i spożyć ten wyśmienity deser zwany Pampered Menial. Grupa Pavlov’s Dog (którego to psa zresztą umieścili na okładce) nagrała jeszcze później kilka albumów, ale żaden nie urzeka w ten sposób, co debiut. Szczerze polecam fanom malowniczych dźwięków.

 
Na zachętę:

Pavlov’s Dog – Julia

 

  1. Julia (3:11)
  2. Late November (3:14)
  3. Song Dance (5:01)
  4. Fast Gun (3:05)
  5. Natchez Trace (3:43)
  6. Theme from Subway Sue (4:27)
  7. Episode (4:04)
  8. Preludin (1:38)
  9. Of Once and Future Kings (5:27)

 

David Surkamp – wokal, gitara

David Hamilton – instrument klawiszowe

Doug Rayburn – mellotron, flet

Mike Safron – perkusja

Rick Stockton – bas

Siegfried Carver – skrzypce, altówka

Steve Scorfina – gitara

 

© 2015 Frontier Theme