MIKE OLDFIELD – Tubular Bells (1973)

Mike OldfieldBrytyjski multiinstrumentalista Mike Oldfield jest głównie kojarzony ze swoim debiutanckim albumem. I wcale nie ma się co dziwić, ponieważ Tubular Bells to epickie dzieło, które doczekało się również sequeli, a w 1974 roku zostało wyróżnione nagrodą Grammy w kategorii „kompozycja instrumentalna”.

Początki kompozycji sięgają 1971 roku, kiedy 18-letni Oldfield zarejestrował początkowy motyw zagrany na organach Farfisa. Dołączył do niego bas, dzwoneczki, gitary i tak powstała protoplasta – dwudziestominutowy Opus One. Niestety, żadna z wytwórni, której Oldfield prezentował ową kompozycję, nie była zainteresowana wydaniem tego na płycie. Potencjał instrumentalnej muzyki dostrzegł dopiero Tom Newman – muzyk grupy July, który był zatrudniony w studiu należącym do Richarda Bransona – twórcy Virgin Group, dziś miliardera. To właśnie on udostępnił Oldfieldowi The Manor, w którym kompozytor mógł na spokojnie dokończyć dzieła.

Na całość Tubular Bells wpłynęło również kilka przypadków. Po pierwsze, tytułowe dzwony rurowy zostały wykorzystane przez Oldfielda dopiero, gdy odnalazł je w studiu, jako element wyposażenia po sesji nagraniowej Johna Cale’a. Po drugie, w tym samym miejscu przebywał Vivian Stanshall, wokalista Bonzo Dog Band, który pod koniec pierwszej części Tubular Bells przedstawił wszystkie instrumenty, jakie pojawiły się w nagraniu. W drugim utworze, również ponaddwudziestominutowym, pojawiły się luźne tematy, w których słychać m.in. grającego na perkusji Steve’a Broughtona, flecistę Jona Fielda, kontrabasistkę Lindsay Cooper oraz duet wokalistek złożony z dziewczyny Bransona Mundy Ellis oraz siostry Oldielda – Sally. Z sesji nagraniowej Tubular Bells pozostał jeszcze utwór Sailor’s Hornpipe, który jest właściwym zakończeniem albumu. Pojawił się on osobno na wznowieniach albumu wraz z Mike Oldfield’s Single – fragmentem drugiej części Tubular Bells. Co ciekawe, debiut Mike’a Oldfielda był równocześnie debiutanckim albumem wydanym w Virgin Records.

PS Słynną okładkę Tubular Bells wykonał Trevor Key, który zrobił zdjęcie morza i nałożył na nie ilustrację wygiętego dzwonu rurowego.

 

Dla przypomnienia:

Mike Oldfield – Tubular Bells (Live 1973)

 

  1. Tubular Bells (Part One) (25:58)
  2. Tubular Bells (Part Two) (23:20)

 

Mike Oldfield – organy Farfisa, organy Hammonda, organy Lowrey, pianino, bas, gitara akustyczna, gitara elektryczna, flażolet, mandolina, kotły, dzwony rurowe, wokal

Steve Broughton – perkusja

Lindsay Cooper – kontrabas

Jon Field – flety

Mundy Ellis, Sally Oldfield – wokalizy

Vivian Stanshall – narracja

 

© 2015 Frontier Theme